Ці гатовыя кансьержы нашых гатэляў да сустрэчы гасцей Еўрагульняў-2019?

1 1542 30 ноя 2017

Гасцей з 50 краін, што прыедуць да нас на Еўрагульні-2019, хочацца сустрэць так, каб яны былі задаволены. У гасцініцах за гэта адказваюць кансьержы, супольнасць якіх у нас з’явілася год таму. Пагаворваюць, яны ўжо майстры ў сваёй справе, бо ведаюць літаральна ўсё: дзе смачна паесці, купіць неабходную рэч, якую выставу варта наведаць і многае іншае. Карэспандэнт газеты «Рэспубліка» праверыла, ці сапраўды кансьержы з першага погляду могуць вызначыць, што будзе цікава турысту.

53ab42d7349a598b3722c26c1af131ac.jpg

«Хачу» – слова, ад якога дзяцей мы звычайна адвучваем. А ва ўсім свеце ў прадстаўніцкіх гасцініцах кансьержы гатовыя распляскацца ў блін, калі кліент скажа, напрыклад, «хачу квіткі на матч, якія больш не прадаюцца». І ведаеце што? Яны іх знойдуць. Я пра гэта чытала. А як у жыцці?

Пакуль шукала кансьержаў, міжволі закралася сумненне: а навошта нам яны патрэбны, калі хопіць і валанцёраў, супрацоўнікаў арэн і гасцініц, узброеных усімі неабходнымі данымі. Акрамя таго, вядзецца праца над мабільнымі праграмамі, праз якія можна будзе даведацца пра інфраструктуру краіны. Вось такое пытанне ў лоб задала падчас сустрэчы з прадстаўнікамі рэспубліканскага грамадскага аб’яднання «Катэрыя». Маладыя, прыгожыя, вельмі абаяльныя кансьержы толькі ўсміхнуліся, а я, здаецца, растала. Начышчаныя туфлі з невысокімі абцасамі, прыемны парфум і адкрытая ўсмешка – вось так яны выглядаюць.

– Мы вырашаем паўсядзённыя праблемы госця: арганізуем трансферы ад/да аэрапорта, вакзала, заказваем столікі ў кафэ і рэстаранах. У цэлым маем справу з усімі іх просьбамі, якія толькі могуць быць. Нават незвычайнымі, – адказвае на мае пытанні Алена Кузьмянкова, намеснік кіраўніка адной з гасцініц Мінска.

– Аднойчы мы шукалі «першае каханне» кліента. Ён прыехаў у Мінск з іншай краіны і захацеў убачыць сваю аднакласніцу, з якой вучыўся ў адной з раённых школ. Праз тэлефонны даведнік мы знайшлі яе бацькоў, а потым і яе. Ведаем, што яна пагадзілася на сустрэчу, але чым яна скончылася – невядома, – уступае ў размову Багдан Ціхановіч, малады кансьерж.

У спісе запытаў і пажаданняў процьма цікавых рэчаў: у дзень нараджэння пастаяльцы захацелі ноччу атрымаць халадзільнік, каб астудзіць напоі. Ноччу! Халадзільнік! Знайшлі, даставілі. Захацелася хатніх саленняў і «пальцам пханую» каўбасу, але крамы і рынкі зачыненыя? Рыхтуйце прыборы – і гэта адшукаюць. Патрэбна сумачка з лімітаванай калекцыі? Патэлефануе кансьерж у Польшчу – і калегі даставяць. «Служба праз сяброўства» – такі закон і правіла кансьержаў.

– Галоўная місія стварэння нашага аб’яднання ў тым, каб прадставіць сваю краіну, свае гатэлі ў самым лепшым свеце. Мэта кансьержаў – дапамагаць у чужой краіне і нават выконваць звышзадачы, – тлумачыць Алена Кузьмянкова, якая адказвае за набор у кансьержы. – Адбіраючы кандыдатуры на пазіцыю «кансьерж», у першую чаргу глядзяць на тое, як чалавек выхаваны, ці ведае ён мовы, ці можа выклікаць да сябе прыхільнасць. Ён павінен мець унутранае абаянне, бескарыслівасць і жаданне дапамагаць. Гэта чалавек, які павінен ведаць свой горад: кожны яго закутак, кожную ўстанову, кожны факт.

Звычайна ў кансьержаў процьма сувязяў у горадзе і за межамі краіны. Напрыклад, калі госць пасля Мінска адпраўляецца ў іншую краіну, нашы кансьержы могуць патэлефанаваць у гатэль, дзе ён размесціцца, і папрасіць сустрэць, напрыклад, з яго любімым віном менавіта там. Дзіва!

– Такая пасада ёсць звычайна ў пяцізоркавых гатэлях. Але ў гатэлях з меншай колькасцю зорак яны таксама патрэбныя. Госці не вернуцца туды, дзе да іх ставіліся холадна, непрыязна, – Алена Кузьмянкова настойвае на сваім меркаванні.

А цяпер праверым, ці змогуць  кансьержы па маім выглядзе сказаць, што ж мне цікава ў горадзе.

Некалькі хвілін – і адказы гатовыя:

– Думаем, вам цікава было б наведаць Нацыянальны мастацкі музей і спальныя раёны, калі вас цікавіць сапраўднае жыццё людзей, а яшчэ маленькія вулачкі горада – Маркса, Рэвалюцыйную, гістарычныя пабудовы вам таксама спадабаюцца – вы падобная на турыстку, якой цікава сфатаграфаваць штосьці. Што вы скажаце пра сённяшнюю пастаноўку ў музычным тэатры? Упэўненыя, да музыкі вы неабыякавая. А ўвечары мы маглі б зладзіць шпацыр па маладзёжнай барнай вуліцы Зыбіцкай.

Ну і ну, супала!

«Добры кансьерж прапануе толькі тое, што ён праверыў, у чым упэўнены. Таму што размова ідзе пра нашу рэпутацыю і рэпутацыю нашай краіны», – такога меркавання прытрымліваюцца кансьержы Мінска, якія імкнуцца стаць часткай міжнароднага саюза гатэльных кансьержаў «Залатыя ключы» (Union Internationale des Concierges d’Hotels «Les Clefs d “ Or»). І здаецца, яны да гэтага блізкія.

Аліна КАСЕЛЬ

Комментарии пользователей (1)
Оставьте ваш комментарий первым
Svetlana Koshkina    2 декабря 2017 в 0:00
1
0
Увы, приходилось много читать будоражущих отзывов о местном "совковом" отношении, но то ли мне так персонально свезло, то ли привычка к диванной критике берёт верх над объективностью. Работники ресепшенов во всех без исключения отелях Беларуси, где мне доводилось останавливаться, были очень отзывчивы, приветливы и настроены помочь во всём буквально. И не только они, но и представители служб трансфера, и гиды. Сложно судить, ангажированы ли они какими-то "партнёрскими" связями, но всё предлагаемое было – на уровне.
Для того чтобы оставить комментарий, необходимо подтвердить номер телефона.